"مرحوم پوهاند محمدرحیم الهام" 

کیفیت ورود کلمات فارسی دری بعربی:                                  

زبان بسان سایر پدیده های اجتماعی, مهمترین رکن ثقافت ملل و پر ارج ترین پدیده اجتماع انسانی است. از نخستین روزگاریکه بوجود آمده است, تا کنون با کاروان مدنیت انسانی همراه و همگام بوده و تا آن دمیکه این کاروان روان است باوی خواهد رفت. بنابران در هرعصر و زمانی پیوسته با اتحاد, انکشاف و اتساع جمعیت ها کسب اتحاد, انشعاب و اتساع نموده و در اثر عوامل و تأثیرات فرهنگی, تجارتی, مذهبی, فکری و علمی, تاریخی, جغرافیایی و سیاسی تغییر خورده و اشکال و انواع گوناگون بخود گرفته است.

هرزبان در طول ایام و با گذشت زمان بصورت غیر محسوس وبا آهستگی تغییر میخورد. تغییر زبان را در یک عصر محدود و مشخص نمیتوان احساس کرد, مگر هرگاه فرضاً زبان امروزی دری را با زبان دری عصر سامانیان یا غزنو یان و غوریان مقایسه کنیم فرق فاحشی از لحاظ استعمال کلمات, طرز جمله بندی, فصل و وصل کلمات و جملات با یکدیگر, طرز ترکیب کلمات, استعمال و انتخاب افکس ها, تشبیهات و استعارات و کنایات درآن نمودار است. پس همچنان که ثقافت و فرهنگ ملتها همواره از یگدیگر کسب تأثیر میکنند, زبانهای مختلف نیز ازین تأثیرات برکنار نمانده, بایگدیگر می آمیزند, کلمات و ترکیبات را از یکدیکر استعاره میکنند و در عین حال سبک ها و انواع ادبی, روشها, قالبها و انواع شعری و نحوه فکر و خیال گویندگان و نویسندگان طوایف و ملل مختلف بر یکدیگر تأثیر می افگنند. بخصوص زبانهای ملتهای همجوار وفاتح . مفتوح هیچگاه خالص نمانده و ما درین مقالت کوتاه از آمیزش زبانهای عربی و فارسی دری بایکدیگر به نحوی مختصر سخن میگوئیم:

پیش ازظهور اسلام, عواملی در عربستان پدید آمده بود که منتج به آمیختن لهجه های مختلف زبان عربی و تمرکز آن در مکه گردید. قبیله قریش که درآن ایام سرکردگان روحانی, متولیان کعبه وبازرگانان امتعه بودند در بین عشایر دیگر امتیازی بهم رسانیده وبالاثر زبان خودرا نیز متمایز و افصح سایر لهجه های عربی می پنداشتند وبدان افتخار میکردند. تا اینکه زبان قریشیها شکل محور را بخود گرفت و در طول ایام کلمات و ترکیبات زیادی را از دیگر لهجه های عربی جلب و انتخاب کرد و زبان وسیع و حیرت انگیز عربی آنروزگار ازان پدید آمد. در اواخر قرن (6) میلادی حضرت محمد علیه سلام از قبیله قریش پیامبر گزیده شده وقرآن مجید که از نگاه زبان و ادب نیز افصح و ابلغ و از معجزات و شاهکاریهای روشن و متین است به زبان قوم رسول الله (ص) عربی بر آدمیزاد نازل گردید.

درآن هنگام در کشور پارس زبان پارسی باستان از بین رفته بود. در آریانا (افغانستان آن عهد) در هرگوشه بزبانی دیگر گپ زده میشد, در سراشیبیهای شرقی و جنوبی هندوکش زبان پراکریت, در کنار سانسکریت, کلاسیک قد علم کرده بود و مردمان آن نواحی بحیث یک زبان عمومی و ملی بدان سخن میگفتند. در شمال هندوکش وپاردریا در اثر تماس زبان سغدی و پهلوی خراسانی با زبان تخاری (بقولی شکل ابتدایی همین زبان دری) بوجود آمده بود و نضج همی گرفت, در چنین وقتی عربها قرآن مجید را بدست گرفته از صحرای خشک و سوزان کشور خویش به جهان پهناور بیرون شدند. این دو عامل حیرت انگیز-دیانت اسلامی و زبان عربی بهر جایی که مجال ورود یافت بر دینها و همچنان بر زبانها پیروز گردید و در جمله, بر بلاد بین النهرین, سوریه, فلسطین, مصر, تریپولی, مراکش, سودان, و زنگباربه نهجی فرمان روا گردید که مدنیت های شانرا بازبانهای شان یکجا بشست و نابود گردانید. این کار تا یک اندازه در کشورما نیز جامه عمل پوشید. مگر مدنیت و زبانهای مارا از بین نبرد, بلکه تقویت کرد و حتی خود از آن متآثر گردید. و مدنیت افغانی و زبان دری بر مدنیت و زبان عربی بقدر مقدور تأثیر نمود و خود در برابر آن مقاومت کرد.

از برای اینکه علت مقاومت و دوام زبان دری را در برابر زبان عربی بدانیم باید از خصوصیات و مشخصات این زبان آگاه شویم. یگانه خصوصیتیکه در نگاه نخست بدان پی باید برد اینست که زبان دری در شعبه از بان های آریایی (اندو اروپای شرقی) است, در حالیکه زبان عربی تعلق به خانواده زبان سامی دارد پس اختلاف اساسی بین زبان دری و لسان عربی بیشتر از لحاظ تمایز ذاتی بوده و درجهت و رتبت آن در محله بعدی قرار میگیرد. درین دو زبان میتوان اسما و مصادر را به یکدیگر تبدیل کرد ولی امکان یکسان بودن افعال و طرز جمله بندی درین دو زبان بسیار کم است. بهمین علت است که نه بایکدیگر تطابق کامل دارند و نه از لحاظ مارفالوجی بر یکدیگر تأثیر بارز میتوانند افگند. در زبان عربی هم تثنیه موجود است و هم تأنیث. بنابران افعال و صفات در تعریف تابع تثنیه و تأنیث نیز میباشند. گذشته ازان صیغه های جمع عربی تابع فنکشن گرامری بوده حالات و اشکال مختلفی از قبیل نصب جر و جزم دارند که در زبان دری قابل تطبیق نیست. پس تأثیر زبان عربی بر زبان دری عمیق و اساسی نی, بلکه سطحی و عارضی یعنی استعاره کلمات عربی و استعمال آنها موافق با قانونهای مخصوص صرفی و نحوی زبان دری است. زبان دری لغتهای عربی را تابع اصول خویش ساخته و آنرا در خود حل کرده است. چنانچه گویندگان و نویسندگان زبان دری کلمات جمع عربی را یکباردیگر مطابق ستیره زبان جمع بسته مثلاً اولادها, ملوکان, ابدالان, حوران, الحانها, منازلها, معانیها, عجایبها, موالیان و غیره که در بیت های زیر نمونه چند ازآن آورده میشود, گفته اند:

به بوستان«ملوکان» هزار گشتم بیش

گل شگفته  بر  رخسارکان  تو  ماند (دقیقی بلخی)

وگر به همت گویی دوعای «ابدالان»

نبود هرگز با پای همتش همبر   (عنصری بلخی)

زنان دشمنان در پیش تیغت

بیاموزند «الحانهای» شیون  (منوچهری)

یا«کواکبهای» سیم از بهر آتش روزجنگ

بر زده بر غیبه های آبگون بر گستران   (فرخی سیستانی)

 بیابان   درنورد و  کوه  بگذار

«منازلها» بکوب و راه بگسل (منوچهری)

گر چنین حور  در بهشت  آید

همه «حوران» شوند غلمانش (سعدی)

من «معانیهای» آنرا یاوری دانش کنم

گرکند طبع تو شاها خاطرم را یاوری (ارزقی هروی)

 همان سان تمام قسمهای صفتها و اسم های عربی را در زبان دری تا اوایل سده ششم بروش خویشتن جمع بسته, حکیمان, عالمان, صالحان, فاتحان, نکته ها, قصه ها, کتابها, و ادبها, قلمها گفته اند, چنانچه در کتاب «رساله در فقه حنفی» تألیف ابو القاسم سمرقندی (متوفی 343) که تاکنون نخستین نثر فارسی شناخته شده است, ازین روش پیروی بعمل آمده و مؤلف نوشته است: «خادمان و حاجبان بران در ایستاده » (1) درحالیکه, در دیگر کشورهای اسلامی زبان عربی به نهجی عجیب زبانهای اصلی اهالی را تحت تأثیر شدید گرفته و حتی آنهارا از بین برده است که باختصار برین موضوع نظر می اندازیم:

با ختم خلافت واقعی اسلامی یعنی دوره خلفای راشده, سلاله اموی فرمانروا گردید و بجای مدینه منوره دمشق پایتخت امپراتوری اسلامی و در عین حال برای روزگاران دراز مرکز تعلیمات کلاسیک خاصتاً علوم و فلسفه یونانی ولاتین شد. سود این حادثه برای دمشقیان این بود که از تعلیمات قران و احادیث پیغمبر (ع) برخوردارگردیدند. ونیز ادبیات عربی باالخاصه شعرآن تأثیر شگرفی از دنیای نو که با صحرای سوزان عربستان فرق فاحش داشت کسب نمود, اعراب در صدر اسلام نحوه فکر دیگرگونه داشتند. عبدالرحمن المغربی مؤرخ عرب درین باب میگوید« قاضی ساعد پسراحمد اندلسی گفت که عرب در صدر اسلام جز بزبان عربی و معرفت احکام شریعت اسلامی به هیچ یک از شعبه های علوم توجه نداشتند...

بهمان گونه بود حال عرب در روزگار امویان» (2)  نتیجه جبری چنین یک سیستم تعلیمی و تربیتی همان بود که تعلیمات کلاسیک یونان به روم جای گزین تعلیمات اهل دمشق و مدنیت عربی جانشین مدنیت آن مردم گردید و در خلال این حوادث زبان عربی در تمام کشور سوریه بین مسلمانان, یهودیان و مسیحیان آن سامان تداول و رواج یافت. درتمام کشوهایی که در تحت نفوذ سیاسی عربها درآمدند حال بر همین منوال شد. تسلط زبان عربی در کشورهای زیر اثر عربها منتج باین شد که یا عربی جانشین زبانهای اصلی مردمان آن بلادگردید ویا اینکه زبانهای شانرا کاملاً تحت تأثیر و قواعد دستوری خویش در آورد. مثلاً زبان مصریان و مردم تریپولی پیش از تسلط اعراب لسان Coptic بود و اگرچه بعد از تسخیر این بلاد توسط تازی یان آثار خفیفی ازآن زبان دران نواحی موجود بود, مگر زبان عربی بحیث زبان درباری کسب نفوذ نمود.

از برای اینکه چگونگی تأثیر افگندن و جاگزین شدن زبان عربی را که بر کشورهای تسخیر کرده عربها روشن سازیم باید بر زبانهای امروزی مدغاسکر, جاوا, ملایا, ملابار و سند نظر بیفگنیم.  با این کار خواهیم دید که این تأثیر بعد از گذشت هزار و چند صدسال هنوز درین زبانها نمودار است. تازیان در باب رسمی ساختن زبان خویش در مملکت های مفتوحه کوشش نیز میکردند و از این قبیل جد و جهد در افغانستان و در مورد جاگزین ساختن زبان عربی بجای زبان دری دریغ نکردند. مگر کمتر پیروز شدند. زبان دری به سبب ممیزات و خصوصیاتیکه داشت, از قبیل ملایمت خوش آهنگی و نرمی لهجه آهسته, آهسته مهاجران عرب را بخود جلب کرد و به تدریج از زبان عربی بدور شان کشانید, چنانچه پس از چندی زبان دری را با اشتیاق و ولع تمام در امور مربوط به حرفه و هنر بکاربرند. جای حیرت است که حتی یک تعداد زیاد لغت ها و ترکیب ها و تعبیر های دری در خود زبان عربی محل ورود یافت که با اعتراف فرهنگ نویسان عربی آن لغت ها و تعبیر ها و ترکیب ها را در عربی بکثرت می یابیم.

ورود کلمه های دری در زبان عربی, حتی پیش از ظهور اسلام آغاز شده بود که میتوانیم بسیاری از آنهارا دراشعار دوره جاهلیت عرب نیز دریابیم. این ترکیب ها و کلمات راه ورود خویش را هنگامی در زبان عربی باز نمودند که طایفه بنی غصان در سرحدات شمال غربی عربستان بشاهی برنشستند و نواحی شرقی عربستان توسط سلاله نعمانیان و بنی کنده اداره میشد. بنی غصان در تحت نفوذ رومیان قرارداشتند و امیران قسمت شرقی عربستان باجگذار ساسانیان بودند. درآن هنگام رومیان آیین عیسایی داشتند, مگر ساسانیان از کیش زرتشتی متابعت میکردند. در عین زمان اعتقادات مذهبی یونانیان نیز با عقاید شان در آمیخته بود. تماس افراد این دو حکومت عربی با دولت ساسانی باعث شده بود که تمایلات اجتماعی و کلتوری یونان, روم و پارسی در یکدیگر کارگر افتاده و بالوسیله برخی از وجوه فرهنگ آریایی افغانی نیز که با مدنیت پارسی در آمیخته بود با مدنیت های باهم آمیخته رومی و یونانی و پارسی در سایر قسمتهای عربستان یعنی از سواحل عربی تا یمن و اقصای جنوب غرب آن سامان انتشار یابد. در اثر این عوامل یک تعداد لغات «که بیشتر لغات معمول زبان دری امروزی افغانستان میباشد» درهمان روزگار قبل از اسلام در زبان عربی داخل و جزء لغات معمول و مستعمل عربها گردیده بود, مانند:

"مرج" معرب" مرغ" جزء اول کلمه مرغزار«مرغ + زار» که جمع آن در عربی «مروج» شده و مسعودی مؤرخ معروف عرب کتاب خود را بهمین نام «مروج الذهب» نام کرده است.

سراج  معرب  چراغ

لجام  معرب  لگام

مسک  معرب  مشک

خوذه  معرب  خود «کلاهیکه در هنگالم جنگ بر سر میگذاشتند».

طبر معرب  تبر «آله فلزی که چوب را بآن قطع کنند»

باذق معرب  باده شراب.

جوهر معرب  گوهر «عنصر-اصل-ذات».

کسری معرب خسرو «جمع آن در عربی اکاسره شده»

استوانه معرب ستون.

موبذ معرب  موبد «مغ پد» «مغ پت» سرکرده روحانی.

فیل معرب پیل «پهلوی Pil » (جمع آن در عربی فیله شده)

ناخدا معرب ناخدا (در اصل ناوخدا بوده – نا بمعنی کشتی و خدا بمعنی صاحب و مالک جمعاً صاحب کشتی یا کشتیبان )

قفتان معرب خفتان.

جزیه معرب گزیه ( گزیت) اصل این لغت آرامی است نخست در فارسی بکا ر رفته بعد معرب شده است بمعنی مالیات و خراج.

برده معرب برده (بمعنی غلام و بنده )

سمان جو معرب آسمان گون.

خندق معرب کنده (صفت مفعولی از مصدر کندن)

طنبوره معرب دنبه بره(آله ساز بشکل دنبه بره).

در قاعه معرب درگاه (در معنی دروازه و گاه پسوند زمان و مکان).

جمان معرب کمان.

صرنایه معرب صرنای (سوربمعنی سرور یاسر بمعنی آهنگ + نای بمعنی نی) ناییکه در مجالس سرور مینواختند و اکنون هم در افغانستان معمول و مرج است (سرنی).

جوزر معرب گوساله

میفختج معرب می پخته.

زردق معرب رسته (راه طریق)

زنجبیل معرب زنجفیل,

نافجه معرب نافه (جمع آن در عربی نوافج) .

بستان معرب بوستان .

و کلمات مانند: فلفل, ایوان( فارسی آن مشتق از کلمه بان پهلوی بمعنی خانه) تخت (پهلوی آن Taxt  و اشکاشمی آن نیز Taxt محل جلوس شاه بروز دربار

خنجر, ترنج, تاج, قند و بسیاری دیگر که تمامت آن قبل از نزول قران مجید در زبان عربی راه یافته بود.

از جمله کلمه های یاد شده در بالا, لغتهای : جزیه, فیل, مسک، (لاتینی آن Muscus, فرانسوی Musc, انگلیسی Musk, سانسکریت مسکا, فارسی مشک بضم میم ), زنجبیل و سراج در قرآن مجید نیز در آیات مبارکه ذیل ذکر گردیده است:

جزیه « حتی یعطوالجزیه عن یدو هم وهم صاغرون» پاره 10

فیل « الم تر کیف فعل ربک باصحاب فیل » پاره 30

مسک «یسقون من رحیق ختامه مسک» پاره 30

زنجبیل «ویسقون فیها کأساً مزاجها زنجبیلا» پاره 29

سراج «تبارک الذی جعل فی السماء بروجاً و جعل فیها سراجاً و قمراً منیرا» پاره 19

 کلمه « لجام » در اشعار شاعران قدیم و احادیث حضرت رسول (ص) آمده است « عن ابی هریره قال قال رسول الله (ص) من سأل عن علم علمه ثم کتمه الجم بلجام من نار» (3) در این حدیث شریف از کلمه لجام که اسم است فعل «الجم» آمده است. و نیز درین بیت عربی:

وماء آسن برکت علیه

کان منا خها ملقی لجام

کلمه تاج درین بیت یک قصیده عمرو بن کلثوم عتابی از شعرای اصحاب معلقه:

وسید   معشر   قدت   وجوه

بتاج الملک یحمی المجحرینا

فلفل نیز درین بیت از امراء القیس یکتن دیگر از اصحاب معلقه بدین صورت بکار برده شده است:

تری بعر الارام فی عرصاتها

وقیعانها کانه حب فلفل

کلمات دیگر یاد شده در فوق درآثار شاعران قرن اول اسلامی و گویندگان دوره جاهلیت مشترکاً بکار برده شده است.

توأم با نشر دین اسلام اعراب که مدنیتهای خراسانی و پارس را چندان به نظر نیک نمیدیدند و نمی خواستند از عناصر و آثار فرهنگی آنان ظاهراً در آثار خویش استفاده کنند, قهراً از آن استفاده کردند که میتوان نمونه  تائید این ادعا رادر مرثیه شاعر معروف عرب یزید بن مفرغ یمنی که پس ازهجوم عباد بن زیاد در (59هجری) به سر حدات هندوستان گفته است پیدا کرد. مانند:

کم بلجروم و ارض الهند من قدم

ومن  سراینک  قتلی  لاهمقبروا

درین بیت «جروم» جمع کلمه «جرم» میباشد که معرب «گرم» است و بمعنی نواحی  Tropical بکار رفته است. همچنان «سراینک» معرب کلمه «سرهنگ»  دری است که مؤرخان عرب از جمله مؤلف تاریخ السلجوقی این کلمه را بهمان شکل دری بدون تعریب و تحریف بکار برده است. «ووصل عمادالدوله سرهنگ معاونگین الی واسط و منها الی النبل فی شهر رمضان» (4)

گذشته ازان در آثاریکه دانشمندان افغان بزبان عربی نوشته اند به کلمات بیشماری بر میخوریم که بدون هیچگونه تعریب و تغییر بهمان شکل اصلی خود بکار رفته اند. چنانچه بوعلی سینای بلخی در بیانیکه در باب دارو ها کرده است اینگونه کلمات را بکثرت بکار برده مانند  السلجم, البستانی, الینم, برشت, الفلفل و جز آنها که تنها دال  تنکیر عربی را  برسر آنها زیاد  کرده  است  و حتی «دارفلفل» را که یک ترکیب خالص دری است بدون دال, تینکر عربی نیز بکار برده است, مانند «اما البروز فمثل برزالسلحم و الفوتبخ البستانب و الفلافل و دارفلفل.»

.........................................................................................................................................................................

زیرنویس ها:

(1) گزیده نثر فارسی صفحه 4 گرد آورنده داکتر معین, طبع تهران.

(2) ابن خلدون . دولت عباسیین؛ بحواله داکتر غنی مؤلف .

(3) Pre-Mughul Persian in Hindustan

(4) مشکوه شریف کتاب العلم بحواله غنی.

(5) سرهنگ بقرار بیانات تاریخ سیستان بسر کردگان عیاران گفته میشده است. امروز این کلمه را عوام کابل بشکل «سرنگ» تلفظ میکنند وبمعنی قهرمان و نیرومند و غالب بکار برده میشود. تاریخ السلجوق ص 71 طبع مصر بحواله غنی. 

(بر گرفته از مجله آریانا : شماره دوم، سال ششم)

دکتر مازیار اشرفیان بناب، عضو هیات علمی پژوهشکده باستان شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور که دانش‌آموخته دکتری پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و کارشناسی ارشد باستان شناسی از دانشگاه «منچستر» بوده و در حال حاضر مشغول گذراندن ماه‌های آخر مقطع دکتری تخصصی رشته ژنتیک پزشکی و جمعیتی در دانشگاه «کمبریج» انگلستان است در گفت‌و‌گو با خبرنگار «پژوهشی» خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) خاطرنشان کرد: موضوع تحقیق و مطالعه من در مقطع دکتری مطالعه ژنتیکی اقوام ایرانی و بررسی ارتباطات تاریخی و ژنتیکی تمام اقوام ساکن در فلات ایران بوده است.

در این مطالعه که با کمک و نظارت گروهی از برجسته ترین محققان ژنتیک تکاملی و جمعیتی انجام شده، نمونه‌ای از افراد داوطلب وابسته به تمام گروه‌های اجتماعی و قومی ایران مورد مطالعه قرار گرفته‌اند که نتایج حاصله بسیار جالب توجه و تعمق می‌باشد.

به گفته وی، مطالعه DNA میتوکندریال نشان می‌دهد که ریشه مشترک مادری تمام اقوام ایرانی ساکن در فلات ایران به زمانی بسیار عقب تر از آنچه در نظریه مهاجرت اقوام آریائی مطرح می باشد بر می‌گردد بدین ترتیب که اگر تمامی اختلاط ها و شاخص های ژنتیکی مربوط به سایر مناطق جغرافیایی و قومی را از محتوای ژنتیکی نمونه‌های مدرن ایرانی حذف کرده و به کناری بگذاریم، اخیرترین جد مشتری مادری ما (Most Recent common ancestor- MRCA) زمانی حدود 10 هزار و 500 تا 11 هزار سال قبل در فلات ایران می‌زیسته است.

وی افزود: نزدیکی ژنتیکی بین اقوام ساکن در فلات ایران و از سوی دیگر خاص بودن این محتوی ژنتیکی در فلات ایران به قدری ملموس و غیر قابل انکار است که حتی به کار بردن کلمه اقوام را در مورد جمعیت های ساکن در فلات ایران با شک و تردید روبرو می‌کند. به این معنی که آنچه باعث تمایز ژنتیکی گروه‌های انسانی می شود تا بتوان آنها را به صورت اقوام تمایز یافته در زمان و مکانی خاص تصور کرد ابدا در محتوای ژنتیکی ایرانیان اعم از فارس و آذری و لر و بلوچ و ترکمن و .... دیده نمی‌شود.

دکتر اشرفیان بناب در گفت‌و‌گو با ایسنا خاطرنشان کرد: براساس یافته های محققان انسان شناسی، فلات ایران اولین و مهمترین گذرگاه انسان مدرن در مسیر مهاجرت به سرزمین‌های ناشناخته و جهت دستیابی به منابع جدید بوده است. بدین ترتیب تصور عمومی در مجامع علمی بر این است که اولین حضور و استقرار انسان مدرن در فلات ایران چیزی در حدود 60 تا 70 هزار سال قبل بوده است که شواهد و یافته های سطحی از محوطه های پیش از تاریخ نیز بر همین امر دلالت می‌کنند؛ بدین ترتیب انسان مدرن در سرتاسر فلات ایران استقرار و اسکان داشته و پس از طی چند ده هزار سال با پیدایش کشاورزی در حدود 10، 11 هزار سال قبل در منطقه هلال بارور که بخش‌هایی از غرب فلات ایران را نیز شامل می شود و سپس اهلی کردن حیواناتی مانند برخی احشام نقش عمده‌ای در پیدایش اولین فرهنگ های یکجانشینی و تمدن های اولیه جهانی ایفا کرده است.

وی تصریح کرد: بر اساس منابع تاریخی و باستان شناسی و زبان شناسی موجود تصور کلی بر این است که در حدود چهار هزار سال قبل اقوامی مهاجم یا مهاجر که به آنها نام آریایی داده شده است از آسیای مرکزی به سمت جنوب مهاجرت کرده و وارد فلات ایران شده اند و پس از استقرار سه قبیله مهم آنها در فلات ایران (فارس ها در مرکز و جنوب، پارتها در شمال شرق و مادها در غرب و شمال غرب) بخشی از این اقوام به سمت شبه قاره هند و بخش دیگر به سمت اروپا مهاجرت کرده و اقوام مدرن هندو-اروپائی را پدید آورده اند.

عضو هیات علمی پژوهشکده باستان شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور با اشاره به این که تاریخ مدون دقیق و قابل اعتمادی در خصوص این وقایع جمعیتی در دست نیست، به ایسنا گفت: دانشمندان در دهه‌های اخیر برای مطالعه علمی سرگذشت انسان به مطالعات زبان شناسی و ژنتیکی روی آورده‌اند. با توجه به این که زبان به سرعت و طی گذشت حتی چند نسل می‌تواند به شدت دچار تغییر محتوایی و شکلی شود، امروزه مستندترین و قابل اعتماد ترین یافته‌های انسان شناسی، در کنار یافته ها و شواهد فسیلی یافته های ژنتیکی می‌باشند.

به گفته این پژوهشگر ژنتیک پزشکی و جمعیتی، در مطالعات ژنتیکی جمعیتی مطالعه DNA میتوکندریال که فقط از مادر به فرزندان منتقل می‌شود می تواند تاریخ و گذشته نسل‌های مادری را نمایان کند و همچنین مطالعه بخش فاقد نوترکیبی کروموزوم Y که از پدر به فرزندان مذکر منتقل می‌شود می‌تواند تصویر روشنی از گذشته و تاریخ پدری اقوام در طی نسل های متمادی در اختیار دانشمندان قرار دهند.

دکتر اشرفیان بناب، در ادامه خاطرنشان کرد: یکی از یافته های جالب توجه در مطالعه اخیر این است که گروه‌های غیر فارسی زبان به ویژه جمعیت آذری زبان ساکن در فلات ایران ریشه ژنتیکی مشترکی با اقوام ترک زبان ساکن در کشور ترکیه و اروپای شرقی ندارند و بر عکس شاخص تمایز ژنتیکی آنها با سایر گروههای ساکن در فلات ایران به ویژه فارسی زبانان نزدیک به صفر است که نشانگر ریشه ژنتیکی مشترک آنها در اعماق تاریخ این مرز و بوم است...حتی هزاران سال قبل از این که نامی از ایران یا اقوام آریائی در میان بوده باشد.

 وی در گفت‌و‌گو با ایسنا تصریح کرد: این در حالی است که در بیشتر منابع جمعیتی و زبان شناسی ایرانیان را به دو گروه تقسیم می‌کنند. یکی آنها که به زبان فارسی یا سایر زبانهای وابسته به گروه هندو-اروپایی مکالمه می‌کنند و تصور بر این است که از اعقاب اقوام آریائی هستند و دیگر، آنها که با زبان‌هایی غیراز گروه هندو-اروپائی مکالمه می‌کنند مانند گروه Altaic که زبانهایی مانند ترکی و آذری و ترکمن یا افشار را در بر می‌گیرد و تصور می‌رود این گروه‌ها فاقد ریشه مشتری هند و اروپایی هستند؛ اما یافته های ژنتیکی این بررسی همه دلالت بر این دارند که ساکنان فلات ایران در گذر تاریخ هر چند بسیار مورد هجوم و آسیب سایر اقوام قرار گرفته اند و گاه زبان و تکلم آنها کم و بیش تحت تاثیر قرار گرفته است نه تنها هویت فرهنگی و تاریخی خود را حفظ کرده‌اند بلکه محتوای ژنتیکی خود را که نشان از ریشه مشترک چندین هزار ساله آنان دارد را نیز مصون داشته اند.

اشرفیان بناب همچنین گفت: نتایج این مطالعه نشان داده است که برخی از جمعیت های ایرانی خصوصا هموطنان زرتشتی خصوصیات جمعیتی بسیار خاص و منحصر بفردی را نشان می‌دهند.

وی همچنین تصریح کرد که نتایج این مطالعه در قالب چندین مقاله علمی تدوین و منتشر خواهد شد که در حال حاضر اولین آنها جهت نشر به یکی از مجلات علمی معتبر ژنتیک ارسال شده است.

منبع خبر : ایسنا - 1385/03/22

رویای پانترکیسم اگر چه در شرایط کنونی ایران به هیچ روی به واقعیت نخواهد پیوست اما به خودی خود تهدیدی همیشگی می باشد که نیاز دارد در برابر آن هوشیارانه بیاندیشیم.

بدون داشتن مانیفست کارزاری موثر، عواملی که در رویدادهای مخرب، نقشی به سزا بازی میکنند، می توانند به رویای پانترکان تعبیری ولو اندک ببخشند. سیر حوادث و رویدادها ممکن است به جانمایی بیانجامد که پانترکان برای آن برنامه دارند.

نقشه زیر اهداف میان مدت پانترکان اوغوزی را نشان میدهد. تنها توجیه بی پروایی پانترکیستها از جسارت هایی اینچنین، می تواند نهادینه ساختن خواسته هایشان و متعارف کردن این زیاده خواهی های واهی باشد.

بهرروی مسلم است تمامی ِ سطوح و ترازهای پانترکان سناریوی روشده محافل تجزیه طلب را بازی خواهند کرد و آنچه مهم است این میباشد که مهندسی بازی دادن این محافل و همچنین این مغزشستگان را در دست گیریم و با نمایش آنچه می خواهند و خواستگاه نژادی و ایدئولوژیک شان، آنان را منزوی و بی اثر سازیم. 

هر چند، در مقام مقایسه ی آنچه که فرقه دمکرات پیشه وری در خلال سالهای 1325- 1324، برای استان آذربایجان رقم زد و آنچه که امروز پانترکان، برای تجزیه آذربایجان از ماکو تا رشت و چالوس از یک سو و از همدان، زنجان، قزوین، تهران، قم و اراک .....در سر دارند، تنها می توان به این گفته کارل مارکس بسنده کرد که :

" اتفاقات در تاریخ دوبار تکرار می شود، بار اول تراژدی و بار دوم کمدی. "

در این نوشتار به معرفی چند سایت و تارنگار برتر که به گونه ای اثر گذار در فضای رسانه ای اینترنت نقش دارند، پرداخته می گردد. هر چند فضای مجازی مملو از رسانه های گوناگون و فراوانی است اما آنهایی که اثر  و نقش ارزشمندی دارند فراوان نیستند.

ارزیابی صورت گرفته در این فراز به شرح و زند زیر، صرفن بر پایه استمرار ارائه نوشتارها، مقبولیت و مشروعیت و همچنین ارزش آنها انجام گردیده است.

۱- تارنمای " حق و صبر "

این سایت که به گونه ای تخصصی به جستارهایی پیرامون تاریخ ایران می پردازد، تمامی تلاش خود را مصروف پاسخ گویی به فردی انیران به نام " ناصر پورپیرار " کرده است.

چند سالی است آقای ناصر پوپیرار که از اعضای سابق حزب توده ایران بوده و فاقد هرگونه سابقه و دانش آکادمیک در زمینه تاریخ ایران و زبان شناسی میباشد، اقدام به هجونوشتارهایی سراسر تمسخر، جعل و تحریف تاریخ ایران و اسلام می کند، که در عین حال خوراک مناسبی برای محافل بیگانه گرا و تجزیه طلب مانند پانترکان و پان عربها بوده است. اگر چه از دیدگاه علمی نوشتارهای ایشان فاقد وجاهت می باشد ولی عدم پاسخ گویی به آن نیز به هیچ روی جایز نیست.

ایستگاه آموزشی " حق و صبر " به مثابه دانش گاه ارزشمندی در برابر این وطن ستیز رخنمود داشته و توسط استاد فرزانه، " آنتی پورپیرار " نیز ساخته و پرداخته می گردد .

 http://www.naria2.blogfa.com/

۲- سایت " آذرگشنسب "

این تارنما به مثابه گنجینه ای بسیار ارزشمند می ماند که جویندگان مباحث تخصصی، پیرامون تاریخ ایران می توانند در هر زمینه ی پرسش برانگیزی که بدنبال آن باشند، نوشتار های بسیار سودمند و فاخری بیابند.

مشخصات و اختصاصات آن به گونه ای است که این تارنما به مفهوم واقعی کلمه به سایتی مرجع و کتابخانه ای منتخب و دست چین شده مبدل گردیده است. سالهای اخیر با موجی وطن ستیزی روبرو گشته ایم که از سوی محافل تجزیه طلب پانترکیسم ایجاد شده است، این سایت به شایستگی می کوشد به تمامی ادعاهایی که مرتبط با تاریخ ایران نیز می باشد پاسخ هایی مستدل و روشنگرانه ارائه دهد.

این سایت همچنین دارای کتابخانه الکترونیکی ارزشمند و کمیابی نیز می باشد.

http://azargoshnasp.net/

۳- تارنمای " ایران شمالی "

هرگاه بخواهیم از تاریخ سرزمین های قلمروی پیشین ایران به ویژه قفقاز دانش و آگاهی های مستند و ارزشمندی کسب نماییم، ایستگاه " ایران شمالی " اولین انتخاب می تواند باشد.

این تارنما که با تلاش خستگی ناپذیر مدیران آن، به گونه ای مستمر و پردوام بهنگام می گردد به مثابه بدیلی شایسته در مقابل ادعاهای وطن فروشان و بیگانه گرایان پانترک عمل می نماید، که با طرح خواست های بیگانه ساخته ای مانند " آذربایجان جنوبی " قصد تجزیه میهن آریایی و اهورایی ایران را دارند.

هر چند سایتهایی از این دست باید پیش از این ظهور می یافت، ولی بهرروی این رسانه ها نیز غنیمتی است که باید قدرشان را پاس داشت. از مشخصات بارز این تارنما، پرداختن به مبانی تئوریک و بنیادی و همچنین وزین، پیرامون تاریخ سرزمین های قفقاز در پیوند با میهن اصلی، ایران می باشد که آنرا به گنجینه ای بی بدیل مانند کرده است.

http://www.iraneshomali.blogfa.com/

۴- تارنمای " قلمروی بهشت "

اگر بخواهیم در یک عبارت، تعریفی از این تارنما ارائه دهیم، تنها می توان گفت " ایستگاهی شایسته ی خواندن و تامل " .

هر چند مدت کوتاهی از دایر شدن این سایت می گذرد، اما مدیران آگاه این ایستگاه با دقت نظر در دست چین نمودن نوشتارها و جُستارهایی ارزنده، آنرا به قلمروی دانش و آگاهی بدل ساخته اند. تاکید این تارنما بر آذربایجان و ارائه نوشتارهایی در پیوند با آن، گونه ای آوانگارد به آن بخشیده است.

هرگاه پی جوی دانشی، بخواهد در یک مجموعه به آگاهی هایی پیرامون تاریخ آذربایجان دست یابد، تارنمای قلمروی بهشت بهترین انتخاب خواهد بود. چه اینکه گردآمدن چنین نوشتارها و نسک های ارزنده و کمیاب با هم کمتر دیده خواهد شد.

http://www.holyiran.com/

۵- تارنمای " فرمان آریا "

به سختی می توان تعریف جامعی برای این ایستگاه یافت که بتواند جامعیت و ارزندگی آنرا به نمایش بگذارد اما، شاید تنها بتوان به این جمله بسنده کرد که سایتی است، برای ایران و ایران و پایندگی آن . پاینده ایران !

هر گاه بخواهیم از ایستگاه های برتر یاد کنیم هرگز فهرستی، بودن تارنمای " فرمان آریا " کامل نخواهد بود. اگر چه چندین سایت پان ایرانیستی ارگانی در رسانه های اینترنتی فعال هستند، اما تارنمای پان ایرانیست تبریز به اتمسفری دیگر و برتر تعلق دارد. این میهن پرستان آذری با نمایشی پیشتاز در عرصه نشر محتوا، به مثابه گنجینه ای ماورای ارزندگی مبدل گشته اند. این تارنما که در نوع خود از حیث بازدیدکننده شگفت آور است به محلی برای آرا و دسترسی به آگاهی های فراوان تبدیل شده است.

به جرات می توان نقش این تارنما را به نگینی خیره کننده تشبیه کرد که بسیاری از میهن دوستان ایرانی را به سوی خود می کشد. پردازنده های این سایت ضمن جمع آوری و ارائه جُستار های مهم و سودمند، خود نیز دست توانایی در مهیا نمودن محتواهای ارزنده و نغز دارند. بخش بزرگی از تلاش این میهن پرستان پان ایرانیست، مصروف آگاهی رساندن پیرامون فعالیت بیگانه گرایان و باورمندان پان ترکیسم می گردد.

پیش گفتار :

                                                                                    " نوشته یاشار - ق "

گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان     .........     هزار باده ِ ناخورده در رگ تاك است  ( حافظ ) 

نوروز باستانی و آریایی ایران با همان عناصر آئینی آن،در تمامی شهرهای جمهوری ارّان (آذربایجان) بخصوص بادکوبه (باکو) برگزار میگردد و رژیم باکو علیرغم پارسی ستیزی و ایران ستیزی، هنوز نتوانسته است جایگزینی برای این جشن ایرانی بیابد. و آنچه مسلم است اینکه، جعل هر بدیلی برای جشن نوروز آریایی ایران، پیشاپیش محکوم به شکست است.در سرزمین های ایران فرهنگی و اقلیم قفقاز ،جشن نوروز را با شکوه تمام و با نام نوروز (NOVROZ) ارج میگزارند و بر خلاف ادعای پانترکان به آن "تازه (1) گون" و یا "تازه ایل" و یا عباراتی مجعول دیگر نمیگویند.

در سرزمین ارّان (جمهوری ارّان– ایران شمالی)در هنگامه نوروز علیرغم جایگزینی سالنامه میلادی،مردم همچنان بنا به هویت باستانی خویش به جشن و پایکوبی میپردازند و عجب اینکه به رسم آئین های دیرین، سورهای آب، باد، خاک و آتش نیز برپا میدارند و مانند همتایان ایرانی خویش برای آتش، مراسم سوری نیز بجای می آورند.

آئین های باستانی ایران، سازنده هویت ایرانیان در طول هزاره های پیشین است و به عنوان یکی از عناصر اصلی سازنده ِ روح هویت ایرانی در دل تاریخ میباشد. "تاریخ مشترک"به مثابه اصلیترین شاخص ِهویت ِ مردم ِ مستقر در پهنه ایران و به ویژه آریایی ها،رخنمود داشته و دارد .

نوروز( نو + روز) و بهار،تنها در فرهنگ آریائیان وجود داشته و نماد مشترک مردم ساکن در قلمروی ایران فرهنگی است. این نماد به گونه ای یگانه در تمامی سرزمین های آریائی جشن گرفته میشود و جعل مهملاتی از این دست که نوروز جشنی ترکی است ادعاهای خنده داری است که امسال از کارگاه های حقیر دروغ سازی پانترکان، به بیرون تراویده و اگر تا دیروز آنرا پارادوکسی کوبنده علیه خود می دیدند، اکنون نظریه سازان ایرانی پانترکیسم بر آن برآمدند، با دروغ پردازی هایی، که دیگر عادی شده و هر دانش آموز تاریخ را هم به خنده وا میدارد، نوروز را جشنی تورکی بنامند.

ساخت چنین نظریه هایی اگر چه از جنبه های علمی فاقد هر گونه ارزش محتوایی و درستی می باشد اما با توجه به تاثیر بخشی ِ لایه ی الیت و موثر پان ترکیسم بر بدنه فرودست و فاقد سواد و یا کم سواد باورمند و یا فریب خورده آنها، می تواند به نوبه خود تهدید کننده روح ملی و هم گرایی باشد.         

ارتباط، تاثیر و تکوین باورهای یک جامعه در پیوند مستقیم با لایه های نخبه و الیت فرادست می باشد. بسیاری از اندیشمندان و نظریه پردازانی که در حوزه روانشناسی اجتماعی صاحب نظریه هستند، مانند گوستاولوبن (2) به این تاثیر و پیوند موثر فرادستان نخبه و فروستان مقلد پرداخته اند.

این تاثیر در فرازهایی از حیات یک جامعه تبدیل به تاثیر متقابل شده و در بسیاری از مواقع شکل و چهره پوپولیستی و عوام فریبانه به خود میگیرد. به واقع نخبگان هدفمند، خوراکی را به افراد فرودست تغذیه می کنند که فرودستان انتظار آنرا دارند. و با رصد امیال تقاضامندان، به ساخت و پرداخت مبانی تئوریکی که به امیال غیر واقع فرودستان رنگ مشروعیت بخشد، اقدام میکنند. این اقدام هرچند کوچک و کم تمایل هم باشد، در صورت ایجاد زمینه موثر و هم آوا شدن با روح جمعی میتواند به قدرتی ویرانگر تبدیل شود(3). روح هویت مشترک همواره به صورت معضلی در مقابل نظریه سازان مستقل و ایدئولوژیک قد علم کرده است به صورتی که اساسن، تطابق و همگرایی دیدگاه های نخبگان، با بنیان های هویت ملی چالش اصلی فرادستان الیت میباشد.

هویت ملی که در ادامه ی نوشتار، عناصر سازنده آن شرح داده خواهد شد چالشگر هویت سازان مجرد و ایدئولوگ پانترکیسم می باشد. عناصر و ویژگی های جامعه ایران و روح مشترک هویت ملی آن، دارای اختصاصاتی است که بدون توجه به آنها، ارزیابی و ساخت نظریات و یا حتی تاریخ سازیها را، فاقد اعتبار لازم برای یک همایش و هماهنگی مورد نظر می کند.

تنیدگی ِ پیوندهای تاریخی جامعه ایرانی دارای بستر و مولفه هایی است که حتی با تاکید ماورایی بر یکی از عناصر آن، کل بدنه فاقد پایداری و وحدت میگردد. خطایی که در ارزیابی نظریه سازان پانترکیسم، از جامعه ایرانی ترکزبان، تا کنون صورت گرفته است، دلالت بر تاکید ماورایی بر عنصر زبان، آنهم به گونه ای افراطی و بی سابقه داشته و این نظریه سازان تاکنون تمامی "تخم مرغ های خود را در سبد زبان ترکی نهاده اند" و بر اساس آن خواسته اند تاریخ و هویتی جداگانه از ملت ایران و ایران رقم زنند.

اصولن بدنه باورمند به پانترکان، متشکل از لایه های ذیل است:

 ۱- بخش اندکی ازلایه های دانشجویی و دانشگاهی و برخی از آموزگاران– این لایه از نظر ضخامت بسیار نازک بوده و به عنوان نشرکننده نظریات ساخته شده توسط بخش الیت و نخبه عمل میکند.

۲- فرودستان بیسواد و کم سواد که اکثرا از کاسبان خرده پا، مشاغل خدماتی، جوانان خام و احساساتی وعمدتن با سنی کمتر از ۳۰ سال تشکیل شده اند- این لایه از نظر ضخامت بخش قابل توجه باورمندان به پانترکان را شامل میگردند.

۳- لایه ای بسیار پراکنده از قشر متوسط جامعه ی ترکزبان آذری، که نه به صورت باورمندان معتقد بلکه، به گونه ای گرایش ضعیف، برخی مواقع ظاهر میگردند و به هیچ روی ثابت قدم نمی باشند.

ارزیابی هر سه لایه فوق و فرادستان الیت و نخبه نشان میدهد، اطلاعات و آگاهی های آنان به صورتی افواهی، شفاهی و دهان به دهان بوده و فاقد هرگونه وجاهت معتبر علمی مندرج در کتب مرجع می باشد. اساسا همه لایه های پانترکان چه دانشگاهی و چه جوانان خام فرودست، یک سخن را بیان و تولید کرده و همگی هم مویّد نظریات تسلسل گونه خویش اند و به مثابه نشریات و روزی نامه های زرد عمل می کنند.

برای نمونه آقای حسن راشدی که از نخبگان پانترکیسم می باشد کتابی به نام "ترکان و بررسی تاریخ،زبان و هویت آنها در ایران" دارد. در این کتاب برای تمامی ادعاهای واهی پانترکان مانند اینکه زبان فارسی لهجه سی و سوم عربی است یا اینکه زبان ترکی به گفته سازمان جهانی یونسکو، سومین زبان جهان است و ادعاهایی از این دست، مدرک و مرجع معتبر! روزنامه نوید آذربایجان و یا امید زنجان میباشد. و در خصوص تاریخ ساختگی ترکان اغوزی هم مدارکی به جز کتابهای دکتر زهتابی و نشریات آقای جواد هیئت و روزنامه همشهری ، مجله تریبون و سایت تجزیه طلب تریبون ... مشاهده نمی گردد.

ایشان حتی از بیان صادقانه مدارک تاریخی که در کتب دیگر نقل شده خودداری کرده و آنها را تا توانسته جعل و تحریف کرده است. نقل قولی که از "اولیا چلبی عثمانی" در خصوص زبان مردم تبریز و آذربایجان میکند به عنوان یک نویسنده شرم آور است.

هجو پارسیان و قوم پارس باستانی و زبان پارسی دری با استناد به کتاب های دوازده قرن سکوت ناصر پورپیرار نیز، یکی دیگر از سخافت های آقای حسن راشدی است که تنها برای ملکوک کردن چهره پارسیان و ایران، از هیچ دستاویزی ولو هجونگاریهای پورپیرار نگذشته و آنرا به صورت یک مدرک معتبر مورد استناد قرار داده است. در حالیکه میدانیم آقای ناصر پوپیرار قهرمان ملی ایران "بابک" را جعلی و ساختگی میداند و اگر نوشته های ایشان، فرضا قابل استناد باشد بخش مهمی از نظم بی پایه پانترکیسم و نوشته های آقای راشدی برهم میریزد. و دیده میشود بدنبال نشر و پخش این نشریات، که با مسامحه و سهل انگاری و حتی ناآگاهی مسئولین امر صورت پذیرفته است، این باورهای سراسر دروغ و غلط دهان به دهان ِ ترکزبانان ِ فریب خورده پخش شده و حتی به گفتمان برخی رفتگران شهرداری ها هم تبدیل گردیده است.

اگرچه این تمایلات و تظاهرات بسیار اندک و با بازیگران محدود و کم شمار است اما، باید بپذیریم در صورت واقع شدن در کنار حوادث و عناصر دیگر می تواند روزی به خطری هولناک مبدل گردد.(3) نویسنده بزرگ آذری "داریوش کیانی" مینویسد :

 " «تاریخ» میراثی است مشترک که به وارثان خود هویتی جمعی و ریشه دار می بخشد و جایگاه آنان را در عرصه ی حیات تبیین و تعریف میکند.بنابراین، اقدام مورخ به دستکاری تاریخ و حذف و تحریف آن دسته از رویدادهای تاریخی که با پیش فرض های ایدئولژیک او سازگار نیستند، در عمل نتیجه ای جز سستی و ویرانی پایه ها و مبانی هویت ملی نخواهد داشت. و ضعف نفس و از خودبیگانگی مردم، فروپاشی وحدت ملی، و به خطر افتادن تمامیت ارضی کشور را به دنبال خواهد آورد " (4) 

پانترکان دریافته اند، با تکیه صرف بر عنصر زبان، به تنهایی نمی توانند همایش مشترکی برای یک هویت مستقل و یگانه تورکی، جهت نیل به هدف غایی که همانا پان تورانیسم میباشد، ایجادکنند.
در حالی که عناصر دیگر سازنده فرهنگ و هویت، چالشگر جدی مراحل ترکیسم، اغوزیت و پان ترکیسم میباشد. این عناصر متشکل از موسیقی، رسوم، جشن ها، آداب ، شعر، اسطوره ها و قهرمانان ملی، سنن و مناسک دینی، امتزاج روحانی و خواسته های تاریخی، فولکلور و عادات بومی، گاه شماری ها و تقویم، اعیاد ملی و دینی، ضرب المثل و فرهنگ عامه و بسیاری از مفاهیم مشترک بین اقوام ایرانی و تغایر بخش عمده آنها با ملل اغوزی و مغول است. هویت ملی ایران و هویت قومی ِاقوام، نقشی  تو در تو با یکدیگر داشته و نقش اصلی آن هویت، در تاریخ مشترک مردم و سرزمین ایران است. همان هویت مشترکی که باعث وصلت مردان و زنان از اقوام گوناگون با یکدیگر و یا واکنش های مشترک در مقابل مخاطرات ضد ایرانی بوده و خواهد بود. این تاریخ و هویت مشترک باعث فراوانی قومی در پهنه استانهای ایران شده و بر همین اساس نیز، تئوری نژادگانی پانترکان و یا ترکان اغوزی در هم می ریزد. دست یازیدن پانترکان به مفاهیم و عناصر دیگر مانند نوروز و بهار که همگی دارای هویتی آریایی است، موقعی می تواند موثر واقع شود که هویت دیگری به نوروز داده شود، علیرغم اینکه این جشن دارای هیچ نماد ترکی نیست.

هر چند مردم ایرانی تبار جمهوری ارّان نوروز را با شکوه تمام جشن می گیرند اما پارادوکس ترکیه، برهم زننده معادله ِ متزلزل پانترکان برای انتساب جشن نوروز به ترکان اغوزی است. نوروز که هم زمان با آغاز بهار و نو شدن سال ارج گزارده میگردد صرفن در ایران فرهنگی بوده و بس.

شگفت آور این است که در سرزمین ِ زاده شده از خون اغوزی(5)، یعنی ترکیه، اساسا با نوروز دشمنی صورت گرفته و سالهاست با برپاداری نوروز از سوی کردهای ترکیه ،مبارزه میکنند. شعار تاریخی "نوروز پیروز" نمایانگر تهدیدی بوده است که همواره از سوی ایران ستیزان از جمله خلفای ترک اغوزی، در خصوص این جشن ایرانی روا می شده است. و شعار پیروزی نوروز صرفن، نماد مقابله با تهدیدات صورت گرفته از سوی دشمنان ایران و خصوصا ترکان وحشی اغوزی بوده و همچنان خواهد بود. آن هنگام جعل پانترکان بیش از پیش هویدا میگردد که دریابیم ترکان از عناصر پیوسته، که در پیوند با نوروز و بهار است، تهی هستند. نوروز جشنی، با محتوای ایرانی است اگر چه سرزمین های آن در مرزهای سیاسی کنونی آن واقع نباشند.

اساسا مردم چادر نشین، وحشی و نیمه وحشی اغوزی را، با مفاهیم فرهنگی و بلند پایه ای مانند نوروز، هیچ پیوندی نیست.

مفاهیم فرهنگی عناصر پیوسته ای است و اگر نوروز در فرهنگ آریایی وجود دارد، این جان مایه در ارتباط با مفاهیم و عناصر بی شماری است که ایرانیان در فرهنگ خود داشته اند. در گاهشماری ایرانی هر ماه حداقل دارای یک جشن(6) بوده و "گاهان بار"(7) نیز انجام می شده که بیشتر جنبه مذهبی داشته است.جشن هایی مانند فروردینگان- فردوگ ، تشترگان(سیزده بدر)، اردیبهشتگان، خوردادگان، تیرگان، امردادگان، شهریورگان، مهرگان، آبانگان، آذرگان و پیدایش آتش، دیگان، بهمنگان، جشن سده، اسفنگان، اسپندارمذگان تنها بخشی از مجموعه ی باشکوه آئین های آریایی است.

آسمان فرهنگ آریایی ایران تک ستاره و بی ستاره نیست که بخواهیم با دروغ و جعل، مانند ترکان زاده شده از خون اغوزی ،برای خود عناصر فرهنگی ایجاد کنیم. چند سالی است که پانترکان و اغوز پرستان اقدام به دستبرد عناصر فرهنگی ایران زده و ظاهرا در آخرین اقدام، آنان نوروز و بهار ایرانی را هدف گرفته که البته بیهوده تلاش می کنند. نوروز بیش از آن ایرانی و آریایی است که بتوان آنرا با رنگ حقیر تورکی آلوده ساخت.

نوروز بزرگترین جشن ملی ایرانیان است که از روزگاران بسیار دور برای ما به یادگار مانده است و بنیاد آن را به جمشید پیشدادی نسبت می دهند و حتی امروز این جشن، بنام نوروز جمشیدی معروف است. گویند به دوران جمشید سرما و توفان بزرگ ایرانویچ(ایران) را فرا میگیرد و در پایان سه سال در آغاز بهار، سرما و طوفان به پایان می رسد و به شادی آن، جشن بزرگی برپا می شود که نوروز می نامند.

حکیم عمر خیام در "نوروزنامه" در باره این جشن چنین می نویسد:

" سبب نام نهادن نوروز از آن بوده است که افتاب در هر 365 شبانه روز و ربعی به اول دقیقه حمل باز آید و چون جمشید آن روز را دریافت نوروز نام نهاد و جشن بزرگی برپا کرد و مردم نیز از وی پیروی نمودند. "

آئین هفت سین و یا هفت شین ، به تنهایی متلاشی کننده هر ادعای مسخره ترکان اغوزی خواهد بود که نوروز،حتی از نزدیکی ِ باورهای ترکان فرومایه عبور کرده باشند. سبزه ، سیر ، سماق ، سمنو ، سرکه ،سنجد، سپند و یا سیب همه واژگانی پارسی است که در دیگر زبانهای آریایی تقریبن همین کلمات می باشند.

سمنو(مایه خمیر) که نمادی برای زایش و باروری گیاهان توسط فروهر است، سنجد، بو و شکوفه آن سرچشمه دلدادگی است. سماق چاشنی زندگی، سیر و سرکه برای گندزدایی و پاکیزگی، سیب سرخ نماد سپندارمزد امشاسپند و سکه نمادی از شهریور امشاسپند می باشد.

شمعدان نماد اردیبهشت امشاسپند، تخم مرغ ، شیر، نان، پنیر، سبزی و برخی خوراک دیگر همگی نمادی از داده های اهورایی است. باید بدانیم برخوان نوروزی نباید پافشاری در گذاشتن حروف سین و حروف دیگر داشته باشیم بلکه باید بهترین داده های اهورایی بر خوان آماده باشد.

زمزمه طرح ادعاهای جدید، از سوی تاریخ سازان پانترک، مانند اینکه زرتشت پیامبر ترک بوده به حدی تمسخر آمیز است که حتی ارزش پاسخگویی ندارد، اما جای دارد اشاره گردد واژگان زبان پارسی دری، ریشه در واژه های اوستایی داشته که حتی می توان در ماه های سال خورشیدی این تشابه و ریشه ها را یافت. بسیاری از واژگانی که توسط فرهنگستان و یا توسط سید احمد کسروی به زبان پارسی دری هدیه داده شده است از ریشه های اوستایی آن میباشد. به عبارتی دیگر سیر تکوین و تدوین زبانهای ایرانی پیوسته، از کهن ترین ها آنها تا زبان دری، ریشه درهم داشته و بسیار مشابه است. ادعای عدم تشابه زبان پهلوی و زبان دری، مانند بسیاری از سخن پانترکان، واهی، بی مدرک و جز تحریف چیزی بیش نمی باشد.

نام های سی روزه ِ ماه های شمسی از اوستا سرچشمه گرفته شده و تقریبن با همان شکل در زبان پارسی دری به کار میرود. در بسیاری از کتیبه های باستانی جملاتی با واژگان پارسی دری حک شده است. به عبارتی زبان پارسی دری ادامه زبان پهلوی میانه می باشد که خود ریشه در زبانهای کهن تر مانند زبان های اوستایی دارد. وجود کتاب اوستا و زبان اوستایی به تنهایی دلیل و برهانی استوار در مقابل ادعای واهی پانترکان مبنی بر پیشینه تورک بودن سرزمین آذربایجان و یا فلات ایران است. اگر در تمامی کتاب اوستا می توانستیم واژه و یا شبه واژه ای از کلمات ترکی یا مغولی بیابیم آنگاه ادعای پانترکان و تاریخ سازان آنها وجهی می یافت.

اینهمه ادعا وقتی بی پایه تر می گردد که در یابیم جان اشوزرتشت، توسط مهاجمان تورانی ارجاسب  گرفته شد و تورانیان مطابق ادعای پانترکان ترک بودند. در کنار اینها باید واژه "جشن" یا "سور" را قرار داد که آنها نیز پارسی است که میتوان جایگزین واژه عید نمود. کلمه "چرشنبه" برای برای مراسم چهارشنبه سوری نیز بی ریشه بودن ادعای وابستگی این مراسم به ترکان را بیش از پیش نمایان میسازد.

از طرفی با عنایت به همه این موارد، باید روایات بسیاری که از امامان شیعه نقل شده را نیز، مد نظر قرار دهیم و با کنکاش در آنها در یابیم، که آن امامان همام نیز، این عید را ایرانی میدانستند.

یکی از همین روایات بیان میدارد (8):

« معلى بن خنيس نقل كرده است كه روز نوروز بر امام جعفر صادق عليه السلام وارد شدم، امام عليه السلام خطاب به من فرمود: آيا اين روز را مى‏شناسى؟ عرض كردم، قربانت‏شوم، اين روزى است كه ايرانى‏ها آن را بزرگ و نيكو مى‏شمارند و به همديگر هديه مى‏دهند. پس امام فرمودند: علت اين امر را كه بسى ديرينه است‏برايت تشريح خواهم كرد. عرض كردم اگر اين موضوع را از ناحيه شما فراگيرم بهتر از آن است كه گذشتگانم زنده شوند و دشمنانم نابود گردند! »

هر چند پانترکان تمامی خطوط قرمز را در نوردیده و دیگر هیچ واقعیت و حقیقتی نیست که از سوی این جماعت انکار نشود. ترکان زاده شده از خون اغوزی تنها و تنها به دشمنی با ایران و ایرانی می اندیشند حتی اگر این واقعیات وجود شب و روز و گفتار امامان شیعه باشند.

براستی باید چند صباح دیگر منتظر این باشیم ،که ترکان زاده شده از خون اغوزی ، ادعا کنند زبان کتاب اوستا ترکی است و گاتها نیز به ترکی سروده شده است.

نتیجه گیری و ارزیابی نهایی :

آنچه که ارزیابی ِ تلاش های نظریه سازان و تاریخ پردازان پانترک بدست می دهد، نمایانگر این است که آنان هر از چند گاهی برای برطرف ساختن تناقضات بی شبهه ی تاریخی و فرهنگی در خصوص ادعاهای واهی خود به جعل تازه ای دست می یازند. اقدام آنها درست مانند این است که کارشناسی وظیفه کنترل مدارکی را بر عهده گرفته و هر چند روز یک نظر جدیدی را بیان، و نظراتش بصورتی ناشیانه نقض یکدیگر باشند. دلیل و تحلیلی که میتوان در خصوص عملکرد این کارشناس بیان نمود همانا عدم تسلط کافی او در بیان قاطع و برهان روشن است.

این وضعیت و شرایط درست در خصوص پانترکان هویدا شده و ناشیگری و عدم تسلط شان در گستره فرهنگ، ادب و تاریخ سبب گردیده مردم ایران هر لحظه منتظر این باشند که از کلاه شعبده بازی پانترکان خرگوشی جدید ظهور کند. خواه یک روز ترک بودن سومری ها باشد روزی دیگر ترک بودن ژاپنی ها و روزی دیگر ترک بودن بلژیکی ها، یک روز صاحب قدرتمندترین زبان جهان و سومین زبان جهان، یک روز ادعای تاریخ 7500 ساله داشتن و روز دیگر مدعای تقویم بیش از 11000 سال، یک روز ادعای عجیب ترک بودن نظامی گنجوی و پیدا شدن دیوان ترکی او در مصر، التصاقی بودن زبان هم ادعای دیگر ، روزی بابک را صاحب دو جلد کتاب قطور شعر به زبان ترکی میکنند، روزی هم ادعای ترک بودن خوارزمی به همراه بقیه دانشمندان دوران سامانیان و پس از آنرا دارند، روزی فردوسی را علاوه بر فحاشی های بسیار، صاحب دفتری شعری ناقض شاهنامه می شناسند، روزی دیگر زبان فارسی دری را متعلق به آنسوی رود جیحون می کنند، روزی دیگر آذر را آتش معنی می کنند و روزی دیگر آنها قوم آز می نامند، روز هم نژاد اشکانیان را از ترکان ادعا می کنند و روزی دیگر مادهای کرد را از اصل تورک می دانند، روزی هم ادعا میکنند جام های حسنلو و مارلیک ، کاسی ها ، مانناها و اورارتوها از تمدنهای تورکی بودند، روزی دیگر هم ادعای تورک بودن گستره چین تا اروپا و آلاسکا و کانادا ......... یک روز دیگر واژه جشن را تورکی میدانند.... و امروز هم "نوروز ایرانی" را از اصل ترکی می دانند، فردا چه خواهند گفت و از آن کلاه چه ها که بیرون نخواهد آمد ؟

این مشقتی است که با هجوم اغوزیان ترک، جامعه ایران بدان گرفتار شده است و متاسفانه آنان به مثابه پارازیتی انگل گونه عمل کرده، وقت، انرژی و هزینه ی متنابهی از کوشندگان اجتماعی ایران مصروف مقابله با آنان شده و می شود.

شاید روزی نزدیک، تمامی آنان در تمامی سطوح و ترازها منکوب شوند ولی هرگز مردم ایران کابوس هجوم "زرد" را فراموش نخواهند کرد.

پانترکان در تمامی سطوح، در حال جسارت هایی بی پروا هستند که هر روز شاهد صحنه هایی از آن هستیم. با علم به اینکه آنان به عاقبت کار خود تنها در جهت نفع خویش اندیشیده اند، اما هر آیینه این نامعادله دو سوی دارد و شرایط هرگز مطابق ِ پیش بینی آنان نخواهد بود. اگر چنانچه، پانترکان به این سمت پیش روند که بخواهند خواست خود را به عنوان گفتمان مسلط و تاثیرگزار ظاهر سازند، انعکاس پژواک آن موجی است که موجد اولیه را نشانه خواهد رفت.

پیوند مخاطرات پیش رو برای تمامیت ارضی کشور که با فعالیت پانترکان روز افزون می گردد "دایره تنگ زبان ترکی را تنگ تر خواهد کرد"، این سرنوشت محتومی است که خود پانترکان رقم زدند.

پی نوشت ها :

1-     واژه "تازه" نیز واژه ای پارسی پهلوی است و هم معانی ِ نو، جدید، شاداب و با طراوت میباشد

2-          جامعه شناس فرانسوی و وزیر سابق فرانسه

3-          نظریه شلینگ

4-          دنیای ناشناخته هخامنشیان ؛ داریوش کیانی ،تابستان 1386

5-          پیشنهاد می گردد هم اندیشان گرامی به گونه ای گسترده ، پانترکان و یا ترکان مهاجم به فرهنگ و تمامیت سرزمینی ایران را، با عبارت " زادگان خون اغوزی " خطاب کرده و بدین ترتیب خواستگاه نژادی و فرومایه آنان را نمودار سازند.

6-           در فرهنگ ایران باستان و زرتشتیان جشن به معنای ستایش و نیایش خداوند است.

7-          گاهان بار یا گهنبار : شش بار در سال به قرینه شش مرحله آفرینش از سوی خداوند چهره های گاهان بار به شرح زیر انجام می شده است:

     7-1   میدیوزرم (میان بهار)

     7-2   میدیو شهم گاه (میان تابستان)

     7-3   پیته شهم گاه (پایان تابستان)

     7-4   ایا سرم گاه (آغاز فصل سرما)

     7-5   میدیاریم گاه (میان زمستان)

     7-6   همس پت میدیم گاه (میان زمستان)

8-          علامه مجلسى، بحارالانوار، ج 59، ص 91، باب 22